Hare Majesteit de Angst!

Loslaten. Een steeds terugkerend thema in mijn leven.
Al veel losgelaten, komt er steeds iets nieuws dat OOK nog losgelaten mag/moet worden. En iedere keer is er weer die angst…
‘Wat blijft er over van mij”… terwijl ik toch steeds weer heb ervaren dat loslaten nodig was: om te groeien, om verder te kunnen en te komen, om voorbij de beperkte horizon te kunnen kijken. Wat is angst toch een raar fenomeen.

Ongrijpbaar en onbeheersbaar. Toch leer ik met haar omgaan, deze Hare Majesteit de Angst. Door van mijzelf te zien dat ik bang ben. Door het te vertellen, er bij stil te staan, bang te mogen zijn.

En ineens… net zo snel als ze kwam, is ze weg.
Als rollende golven op het strand. Al golvend word mijn zee van angst kalmer.
Gaat de storm liggen. Komt het water tot rust.
Letterlijk in rustiger vaarwater.

Soham- Mantra Meditatie

Het brengt je bij nuchterheid.. zei hij
Ha, dacht ik, Da’s raar
om tegen een Tukker te zeggen
En dat zei ik ook, natuurlijk
humor

Maar het raakt me
want net als bij de zogenaamde
Twentse nuchterheid
verlies ik
in enthousiasme en bevlogenheid
het contact
met wat er echt is                                   

Spiegelbeeld

Wil jij wel echt weg?
Is de vraag die steeds weer opkomt, zich opdringt
aan mij
in mij
als ik aan haar denk
het irriteert me

waarom twijfel ik
aan haar oprechtheid?

Dat kan niet!
Want ik weet
zij is eerlijkheid op 2 benen

en toch blijft de vraag terugkomen
ik kijk ernaar
een gedachtenflits
of viel het me in?

Jouw ambitie
jouw talent
jouw hart
ligt bij de onvolwassen jongen,
die denkt dat hij ’t allemaal zelf kan
maar duidelijk hulp nodig heeft
die hulp ben jij
die geef je niet alleen, die ben jij.

Jij vertegenwoordigd de respectvolle praktische hulp
En is die onvolwassen jongen
nu niet precies het plaatje dat past
op deze organisatie?

Is jouw rol daar dan niet
het helpen van de onvolwassen jongen
die denkt dat ie allang een volwassen grote meneer is..

hij weet het niet
jij wist het misschien ook niet
althans niet met je hoofd,
maar je gevoel wist het wel.
Want je bleef
je gevoel vertelde het je
maar je hoorde het niet

nu wel?

Klein en groot

‘Overeenkomst’ is wat in me opkomt
als ik de arts van Michael Jackson op tv zie
T’is een stilstaand beeld, als een foto.
Genomen op het moment van DE uitspraak in de rechtszaal.
Ik zie een boos, verongelijkt klein jongetje.

Ze hebben iets gemeen. Die 2.
..Jackson en zijn arts
Het kleine, verongelijkte jongetje.

Ondanks, of misschien wel dankzij hun grote grote-mensen carrieres.
De een een wereldster
de ander de persoonlijk arts van de wereldster.

Hoger konden ze niet klimmen
Zou je denken

Dieper kun je niet zinken
bleek de rauwe werkelijkheid

Het is geen moord
het is geen doodslag
het is wat 2 kleine jongetjes overkwam
toen ze zich bezighielden met grote mensen zaken…

Joa Joa

Gisteren hoorde ik iemand zeggen: ja, ik ben eigenlijk heel nuchter hoor maar ik voelde echt het verschil in energie. Ja normaal geloof ik daar niet in hoor, zo ben ik helemaal niet.

Zo putte zij zich uit in verontschuldigingen omdat ze zelf iets had ervaren wat niet pastte in haar eigen plaatje.

Ha, dacht ik…Welkom in Twente.

Het is nog maar een paar dagen geleden dat een vriendin mij mailde ; ja, hang jij maar lekker de nuchtere tukkerse uit hoor! Grijns stond erachter, bedoeld als: ik heb je toch wel door. Wat ik gedaan had? Och, ‘gewoon’ op het moment dat iets serieus dreigde te worden er een lekker nuchter grapje overheen gooien. Ik zou zeggen: zo ben ik gewoon.

Maar het is herkenbaar voor onszelf en voor anderen: de nuchtere Tukker met de ietwat droge humor. Bedoeld om de ander op het verkeerde been te zetten. Of om zichzelf te verlichten.  Bewust of onbewust.

Het doet me denken aan onze taal, het Twents.

Zeg nou zelf. Veel Twentse uitdrukkingen verliezen hun lading, hun betekenis, hun ‘kern’als je ze probeert te vertalen.

De tukker zegt met zijn woorden veel meer dan de betekenis kan uitdrukken.

Neem nu Joa Joa.
De overbekende valkuil voor de niet-Tukker.
Hij zegt ja!
Oh nee!! dat zegt ie dus niet.
Maar hij zegt ook geen nee, zoals ik in vertaallijstjes wel eens lees.

Er schuilt bedachtzaamheid in deze woorden. Niet erg open maar ook niet helemaal gesloten. De deur staat op een kier.De energie van Joa joa vertelt dus een heel ander verhaal dan de vertaling.

De zin van Twente, letterlijk en figuurlijk.

Voor wie het horen wil en kan…zegt de Tukker wel degelijk waar het op staat. Een sterk energetisch geladen taal. En tegelijkertijd..kom de gemiddelde Tukker niet aan met verhalen over energie, spirituele waarnemingen, verbonden zijn met een energetisch veld.

Want DAAR zijn we toch veel te nuchter voor…wij Tukkers…

Toch spreek ik ze dus, die mede Tukkers, die net als ik energie ervaren. De een voelt, de ander ziet of hoort en ze hebben een ding gemeen: ze weten dat het waar is, simpelweg weten dat het er is, omdat ze het zelf hebben ervaren.

En wat ze ook met elkaar gemeen  lijken te hebben is het aarzelen om ervoor uit te komen. Zo herkenbaar, want dit gaat over mij.

De deur staat op een kier, bij mijzelf….joa joa…
Nu nog vertrouwen dat ‘ie dat ook bij anderen staat.